Παρασκευή 5 Νοεμβρίου 2010

Ανθολογία της Οικονομίας



















Γ. ΣΟΥΡΗΣ :συλλεγέντα και αναρτηθέντα επί τη πανηγυρική ελεύσει 
του ΔΝΤ...


Ο  ποιό επίκαιρος και διαχρονικός σατυρικός μας ποιητής
όλων των εποχών ακόμη και στις μέρες μας παραμένει το ίδιο
επίκαιρος.



Για αυτό και εγώ μας αφιερώνω αγαπημένο μου μπλοκοπαρεάκι,
το παραπάνω βίντεο  επιρρεασμένη φυσικά, απο το κλίμα των ημερών και
εν όψει των εκλογών πο έχουμε την Κυριακή.

Ο Σουρής τα έλεγε νωρίς μα δεν τον άκουγε κανείς.... 
Απολαύστε το μαζί μου...
Και σκεφθείτε καλά  πριν πάτε να ψηφίστε.....
Εγώ το σκέφτομαι ακόμα...


Σας παραθέτω  ολόκληρο το ποίημά του
 μη μου πείτε οτι δεν είναι επίκαιρο...
Καλό μας ΠΣΚ!!!
Ποιὸς εἶδε κράτος λιγοστὸ
σ᾿ ὅλη τὴ γῆ μοναδικό,
ἑκατὸ νὰ ἐξοδεύῃ
καὶ πενήντα νὰ μαζεύῃ;Νὰ τρέφῃ ὅλους τοὺς ἀργούς,
νἄχῃ ἑπτὰ Πρωθυπουργούς,
ταμεῖο δίχως χρήματα
καὶ δόξης τόσα μνήματα;
Νἄχῃ κλητῆρες γιὰ φρουρὰ
καὶ νὰ σὲ κλέβουν φανερά,
κι ἐνῷ αὐτοὶ σὲ κλέβουνε
τὸν κλέφτη νὰ γυρεύουνε;

* * *

Κλέφτες φτωχοὶ καὶ ἄρχοντες μὲ ἅμαξες καὶ ἄτια,
κλέφτες χωρὶς μία πῆχυ γῆ καὶ κλέφτες μὲ παλάτια,
ὁ ἕνας κλέβει ὄρνιθες καὶ σκάφες γιὰ ψωμὶ
ὁ ἄλλος τὸ ἔθνος σύσσωμο γιὰ πλούτη καὶ τιμή.

* * *

Ὅλα σ᾿ αὐτὴ τὴ γῆ μασκαρευτῆκαν
ὀνείρατα, ἐλπίδες καὶ σκοποί,
οἱ μοῦρες μας μουτσοῦνες ἐγινῆκαν
δὲν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.

* * *

Ὁ Ἕλληνας δυὸ δίκαια ἀσκεῖ πανελευθέρως,
συνέρχεσθαί τε καὶ οὐρεῖν εἰς ὅποιο θέλει μέρος.

* * *

Χαρὰ στοὺς χασομέρηδες! χαρὰ στοὺς ἀρλεκίνους!
σκλάβος ξανάσκυψε ὁ ρωμιὸς καὶ δασκαλοκρατιέται.

* * *

Γι᾿ αὐτὸ τὸ κράτος, ποὺ τιμᾶ τὰ ξέστρωτα γαϊδούρια,
σικτὶρ στὰ χρόνια τὰ παλιά, σικτὶρ καὶ στὰ καινούργια!

* * *

Καὶ τῶν σοφῶν οἱ λόγοι θαρρῶ πὼς εἶναι ψώρα,
πιστὸς εἰς ὅ,τι λέγει κανένας δὲν ἐφάνη...
αὐτὸς ὁ πλάνος κόσμος καὶ πάντοτε καὶ τώρα,
δὲν κάνει ὅ,τι λέγει, δὲν λέγει ὅ,τι κάνει.

* * *

Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαῖο,
ὕφος τοῦ γόη, ψευτομοιραῖο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.
Σπαθὶ ἀντίληψη, μυαλὸ ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι ὅλα τὰ ξέρει.
Κι ἀπὸ προσπάππου κι ἀπὸ παπποῦ
συγχρόνως μποῦφος καὶ ἀλεποῦ.

* * *

Καὶ ψωμοτύρι καὶ γιὰ καφὲ
τὸ «δὲ βαρυέσαι» κι «ὢχ ἀδερφέ».
Ὡσὰν πολίτης, σκυφτὸς ραγιᾶς
σὰν πιάσει πόστο: δερβεναγᾶς.Θέλει ἀκόμα -κι αὐτὸ εἶναι ὡραῖο-
νὰ παριστάνει τὸν εὐρωπαῖο.
Στὰ δυὸ φορώντας τὰ πόδια πού ῾χει
στό ῾να λουστρίνι, στ᾿ ἄλλο τσαρούχι.

* * *

Δυστυχία σου Ἑλλάς, μὲ τὰ τέκνα ποὺ γεννᾶς.
Ὦ Ελλάς, ἡρώων χώρα, τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;

* * *


Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2010

Για το Μαράκι μας απο την Κύπρο!!!

ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΡΩΤΑ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΜΠΛΟΓΚΕΡΣ
Το Μαράκι παλεύει με τον καρκίνο,την Neurobehcet's disease(μια σπάνια αυτοάνοση ασθένεια)
και ένα σωρό άλλες ασθένειες για χρόνια τώρα.Μια ψυχή 25 μόλις ετών που ζητά λίγη ποιότητα
στη ζωή της και που δεν σταματάει να ονειρεύεται.Οι γιατροί εδώ δεν μπορούν να κάνουν τίποτα και η μόνη ελπίδα για το Μαράκι είναι ένα εξειδικευμένο ιατρικό κέντρο στις ΗΠΑ.
Τα έξοδα είναι αβάσταχτα για την οικογένεια της Μαρίας και το κράτος επιμένει σε δαιδαλώδεις γραφειοκρατείες δυσκολεύοντας-την ήδη δύσκολη- κατάσταση.
Εχουν ανοιχθεί τραπεζικοί λογαριασμοί στους οποίους καλούμαστε όσοι θέλουμε και μπορούμε να
βοηθήσουμε στο μέτρο των δυνατοτήτων μας το Μαράκι.Σε τέτοιες περιπτώσεις και η ποιό
μικρή βοήθεια είναι μεγάλη. Ας θυμηθούμε για λίγο οτι πάνω απο όλα είμαστε 'Ανθρωποι κι'ας
βοηθήσουμε με όποιον τρόπο μπορούμε ένα συνάνθρωπό μας που παλεύει για την ζωή.
Αυτό που εμείς παίρνουμε ως δεδομένη. Διαδώστε το, μιλήστε σε φίλους και γνωστούς.
Ας βοηθήσουμε ΟΛΟΙ μας. Είναι κρίμα και άδικο. Είναι μόλις 25 ετών...

Λογαριασμοί:
1.Νέα ΣΠΕ Αγλαντζιάς:CY14007042100000000020162227-SWIFT NUMBER:CCBKCY2N
2.Ελληνική Τράπεζα: CY43005001120001121054591900-SWIFT NUMBER:HEBACY2N
 Ονομα: Μαρία Δημητρίου

Αν θέλετε να μάθετε περισσότερες πληροφορίες για την ίδια και την κατάσταση της και να επικοινωνήσετε προσωπικά με την ίδια, μπορείτε να στείλετε e-mail στην

ηλεκτρονική διεύθυνση: mariademetriou@ ymail.com.

Με αυτά σας αφήνω και σας Ευχαριστώ απο καρδιάς , εκ των προτέρων για την προσπάθεια σας  φιλαράκια μου αγαπημένα.

Σας εύχομαι καλό μήνα και ας είναι ποιό αισιόδοξος όσο γίνετε απο τον προηγούμενο για όλους μας!!!!

 

 



 

 


Πέμπτη 21 Οκτωβρίου 2010

Να ζεις να αγαπάς και να μαθαίνεις ...

ΛΕΟ ΜΠΟΥΣΚΑΛΙΑ
Εχω κάνει αρκετές αναφορές για αυτόν τον υπέροχο δάσκαλο και
συγγραφέα της αγάπης!!
Το Να Ζείς, Ν' Αγαπάς και να Μαθαίνεις, είναι απο τα καλύτερα
βιβλία του Λεό Μπουσκάλια.
Ψάχνοντας λοιπόν σήμερα ενα θέμα για να αναρτήσω , βρήκα
τούτο το βίντεο και το αφιερώνω σε όλους μας, μα
κυρίως το αφιερώνω στην αγαπημένη μας φίλη το κόκκινο φουστάνι
θέλοντας να της δείξω με τόσο απλά λόγια ,
Την αλήθεια...
Την αγάπη...
Την πίστη στον εαυτό μας....
Ελπίζω και εύχομαι μέσα απο την καρδιά μου,
γλυκειά μου Ευαισθητούλα να βρείς πολλά...

Αν θέλεις στείλε μου με email την διεύθυνσή σου
για να σου χαρίσω αυτό το βιβλίο με όλη μου την αγάπη!




Παρασκευή 15 Οκτωβρίου 2010

Καλημέρα!!!









     Η μέρα έξω μουντή και σκοτεινή...

Ο ήλιος πάνω που πήγε να σκάσει μύτη μας
κρύφτηκε πάλι....
στο χέρι μας είναι να φωτίσουμε την ζωή μας!!!
Εμπρός λοιπόν γλυκά μου φιλαράκια χαμογελάστε
ξεκινάμε για μια  ημέρα φωτεινή και χαρούμενη!!!
Πάμε????


Νάχουμε όλοι μας ενα όμορφο ηλιόλουστο
Π Σ Κ σας εύχομαι απο καρδιάς!!!

Σάββατο 9 Οκτωβρίου 2010

Η ζωή σαν κόκκινο κρασί !


 Είναι εκείνες οι φορές που νιώθεις τη ζωή να σε πλημμυρίζει,
απο σκέψεις και συναισθήματα ανάμεικτα σαν γλυκόπικρο κρασί...
Τα αισθήματα να ζωγραφίζουν καμβάδες αφηρημένης τέχνης
στην ψυχή σου και τα λόγια να μην επαρκούν να περιγράψουν το 
φώς  και το σκοτάδι των ανάμεικτων αισθήσεων...
Είναι στιγμές σαν "τόνοι"που τονίζουν την προσφορά της ζωής σου
και μπερδεύουν το χαμόγελο με το δάκρυ και το "θέλω" με το θα "ήθελα"!


Τότε, εκεί, τα πάντα θολώνουν στην πανδαισία ανάμεικτων 
συναισθηματικών χρωμάτων και εξαίσιων μουσικών αισθήσεων...
 Αποφασίζεις και Ναί! να αναζητήσεις την έννοια του δικού σου
"θα ήθελα" και δίνεις καινούρια αίσθηση και μυρωδιά και χρώμα..
μέσα απο το δικό σου Εσύ...και το κάνεις εκτιμητέο...
αποδεκτό απο 
τους συνανθρώπους σου...τους φίλους  σου,τον σύντροφο σου
την οικογένεια.
Γιατί νιώθουν πως εχεις όμορφα συναισθήματα για αυτούς
νιώθουν πως η καρδιά σου είναι αληθινή....
νιώθει τον πόνο...
λυπάται ,κλαίει, χαίρεται, χαμογελά αισιόδοξα...
κι'όλα αυτά σας τα λέω  μπλοκοπαρεάκι μου,
γιατί τα ένοιωσα...
στην συνάντησή μου, που είχα το προηγούμενο
Παρασκευοσαββατόβραδο
στην όμορφη Θεσσαλονίκη.


Σε κάποια έκθεση φωτογραφίας,
που μας κάλεσε η φίλη μου η Ροδούλα απο Κύπρο
και ήταν αυτή η αφορμή
να βρεθούμε με τα φιλαρακια μου, Τον Γιάννη,
την Ευτυχία,την Βούλα...

που τα γνώρισα απο εδώ και απο το face book...
Γνωρισθήκαμε απο κοντά πρώτη φορά...
μα ήταν σαν να είμασταν φίλοι απο χρόνια...


Περάσαμε υπέροχα  !!!!
Νιώσαμε την θετική ενέργεια ο ενας για τον άλλον
να μας πλημμυρίζει και να μας αγγίζουν τα ίδια συναισθήματα
αγάπης και φιλίας.
Φυσικά πίνοντα κόκκινο κρασί και οχι μόνο..
 Αυτές μου λοιπόν, τις σκέψεις και τα συναισθήματα ,ήθελα να 
τα μοιραστώ μαζί σας,
γιατί πραγματικά η φιλία οταν ειναι αληθινή
την νιώθεις...την αφουγκράζεσαι ...
φτάνει να ξέρεις να την διατηρείς
και να την φροντίζεις σαν το παλιό καλό κρασί.
Κι ας μην ξεχνάμε πως η ζωή είναι κρασί....
Ας το πιούμε λοιπόν,
μέχρι την τελευταία σταγόνα του.

 Γλυκά μου φιλαράκια ολης της μπλοκοπαρέας,
να περνάτε όμορφα ,αισιόδοξα, και με πολλά πολλά
χαμόγελα σας εύχομαι μεσα απο την καρδιά μου!!!



Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου 2010

Πέφτει η βροχή!!!!!



Απο τα καλύτερα τραγούδια της Νανάς Μούσχουρη!!!
Κάθε που βρέχει όπως σήμερα, πάντα θυμάμαι τούτο
το τραγούδι.....
Πιάνω τον εαυτό μου να το σιγοτραγουδώ
καθώς κοιτάζω τις σταγόνες της βροχής 
που χτυπούν γλυκά το τζάμι ....
λες και με συνοδεύουν στο ρυθμό του τραγουδιού....
Προσθήκη λεζάντας
Πέφτει η βροχή πέφτει η βροχή
στου κόσμου τον καθρέφτη.....

Με μαγεύουν πάντα οι σταγόνες της βροχής
μου αλλάζουν την διάθεση..
κάθε σταγόνα της γίνεται ένας μικρός καθρέφτης
που αντικατοπτρίζει ....
μας προδιαθέτει σε μια γλυκειά μελαγχολία
και μας χαρίζει στιγμές που νοτίζουν τα συναισθήματα...
 Αν  αρέσει και σε εσάς σημαίνει
πως δεν τάκανα μούσκεμα........










τι λέτε και εσείς  γλυκά μου φιλαράκια......    
    Νά έχετε ένα όμορφο Σαβ/κο!!!!                                                                             

Δευτέρα 20 Σεπτεμβρίου 2010

Φθινοπωρινές Εικόνες!!!!








  
Το φθινόπωρο σαν πέπλο
  Μας σκέπασε...........
  Αγάπη γλυκειά αφημένη
  Ροδοπέταλα......
  Το καλοκαίρι έφυγε 
  Μια γλυκειά νοσταλγία
  Αποφθέγματα......

Τα φύλλα της καρδιάς
Στιβαγμένα.....
Μια σκελετωμένη αμυγδαλιά
Κουράστικε....
Ο έρωτας σε κομμάτια
Αφημένα......
Επαιζε με σκιές 
και χάθηκε......


Το όνειρο μου έφτασε
στο τέλος του...
Η εικόνα της καρδιάς σου
Κομματιάστικε......
Απαγορευμένο βιβλίο
Η  αγκάλη σου....
Η βουβή μοναξιά μου
Με ζάλισε....

Συναισθήματα έντονα.
Είναι όλα τόσο ήρεμα....
Καλημέρα πραγματικότητα!
Καλημέρα αλήθεια!
Καλημέρα ζωή!!!





Πέμπτη 16 Σεπτεμβρίου 2010

Τέλος Διακοπών!!!

Καλώς σας βρίσκω, καινούργιους και παλιούς.....
Χαιρετώσας !!!φιλαράκια μου πολυαγαπημένα ....


 
             Σας παρουσιάζω κάποιες εικόνες απο τις όμορφες ακρογιαλιές 
                       Γερακινή Χαλκιδικής....
                                                 Η παραλία του ξενοδοχείου μας....


           
                                                 και η αφεντιά μου......




                                        η παραλία καλογριά Χαλκιδικής......
                   
                                        εδώ περνούσαμε  την μέρα μας...


                                   και φυσικά δεν θα μπορούσα να μην σας έχω
                                       και τα μαγικά ηλιοβασιλέματα ....
                                     βγαλμένα απο την βεράντα μας.....
  
Πίσω απο κάθε τέλος παραφυλάει, ένας αθεράπευτος στεναγμός....
Χτές  βράδυ είπα όλα τα τελευταία αντίο.
Με μια γνώριμη γεύση εγκλωβισμένων δακρύων
αποχαιρέτησα ό,τι διάφανο, απαλό, δροσιστικό,
ευωδιαστό και μελωδικό αγάπησα κι αυτό το καλοκαίρι.
  Ο ουρανός κι η θάλασσα είχαν φορέσει τα καλά τους
κάνοντας την στιγμή ποιό δύσκολη....
Ετσι γίνεται πάντα...
Καθώς φεύγαμε, το κύμα παιχνίδιζε  τρελά....
λες και μας έλεγε,
  έι!!!που πάτε....
μας κοιτούσε  σκυθρωπό σαν χανόμασταν 
απο μπρός του...
Τα βράχια ακλόνητα παίζοντας κι αυτά το μυστήριο ρόλο τους
Χιλιάδες  "γιατί" αιωρούνταν έτοιμα να πετάξουν
την επόμενη στιγμή στην γειτονιά των αστεριών
Εκεί βγάζουν όλο το χειμώνα λησμονημένα μέχρι να φανούν
ξανά το επόμενο καλοκαίρι...


Τα λεπτά κύλησαν όπως πάντα, βέβαια για το δρόμο 
που είχαν πάρει.
Η σκηνή παίχτηκε, το έργο τελείωσε....
Δεν αφήνει ο χρόνος περιθώρια.....
Αποδημητικά πουλιά οι μέρες κι οι εποχές τον ακολουθούν
αδιαμαρτύρητα.












Πέμπτη 2 Σεπτεμβρίου 2010

Στις αρχές του φθινοπώρου - Ελευθερία Αρβανιτάκη





 Καλό μήνα αγαπημένο μου παρεάκι!!!!
Καλό μας Σεπτέμβρη!!!!!
άντε και φθινόπωρο....
και αυτό για μένα , ίσως και για κάποιους άλλους
ακόμη, που δεν πήγαμε διακοπές είναι ακόμη
οι αρχές του Σεπτέμβρη ένα μίνι καλοκαιράκι...
μιας και θα αποδράσω για λίγες μερούλες
κάπου σε μια ακρογιαλιά ... σε ποιά ακόμη δεν το γνωρίζω..
ίσως προς Χαλκιδική  και αυτό γιατί είναι κοντά μας ....
έτσι θα κερδίσουμε περισσότερο χρόνο για να απολαύσω
κυρίως εγώ  χαχαχα....
όσο ποιό πολύ  μπορώ την θάλασσα με το απέραντο γαλάζιο της
που τόσο πολύ μούλειψε ,τούτο το καυτό καλοκαίρι,
όπως πολύ καλά το καταλάβατε  και απο τις προηγούμενες
αναρτίσεις μου.......
Νάχετε λοιπόν ένα όμορφο Φθινόπωρο σε όσους 
επιστρέψατε στις βάσεις σας σας εύχομαι μέσα 
απο την καρδιά μου!!!!!
Μακάρι το φθινόπωρο μας να ντύνονταν με τόσες όμορφες 
νότες........
Η ζωή μας δεν μετριέται μόνο με Αυγουστιάτικα φεγγάρια
και Μαγιάτικους ήλιους.....
μετριέται και με τραγούδια .....
όπως το ποιό πάνω που σας αφιερώνω μα σαν και αυτό...
http://www.youtube.com/watch?v=qYvpxYA2PiY



Να είστε  καλά γλυκά μου φιλαράκια!!!









Κυριακή 29 Αυγούστου 2010

Το απέραντο γαλάζιο!!!!

Αγαπημένο μου μπλοκοπαρεάκι!!!
   Μου λείψατε πολύ ....
    Το λαπτοπάκι μου ,επιτέλους γιατρεύτηκε.....
αφού χρειάσθηκε να του κάνουμε εγχείρηση ανοικτής καρδιάς..
δηλ.(αντικατάσταση του σκληρού  δίσκου...)αλλά λόγω διακοπών  του
καταστήματος που είχε τα ανταλλακτικά, στην Ιταλία παρακαλώ..
εκεί βρήκαμε τον σκληρό δίσκο  .... ώστε να του γίνει η μεταμόσχευση ...
αυτός ήταν εξάλλου και ένας απο τους ποιό σοβαρούς λόγους, της
τόσο μεγάλης καθυστέρησης του να φτιαχθεί.. 
.με αποτέλεσμα να 
είναι και μεγάλο το διάστημα της απουσίας μου.

Αλλά τέλος καλό όλα καλά..
για αυτό λοιπόν 
για να εξιλεωθώ ,
σας αφιερώνω  το παρακάτω μουσικό κομμάτι
με όλη μου την αγάπη  θέλοντας να σας ευχαριστήσω,
για τα πολύ γλυκά σας 
σχόλια  και την συμπαράσταση σας   
για τον λόγο της απουσίας μου απο κοντά σας...
(Η επιλογή της αφιέρωσής μου αυτής το la mer,
είναι επειδή έχω κόλλυμα η γυναίκα,
μιας και δεν πήγα ακόμη διακοπές...
μα ίσως τελικά τα καταφέρω στις αρχές 
του Σεπτέμβρη , 
να βρεθώ και εγώ έστω για λίγες μερούλες σε
κάποια ακρογιαλιά και να απολαύσει 
επιτέλους το κουρασμένο μου κορμάκι 
το απέραντο γαλάζιο της θάλασσας...)
Σας φιλώ γλυκά!!!
Να περνάτε καλά ....

Τρίτη 10 Αυγούστου 2010

Κλειστόν λόγω σοβαρής βλάβης....




Αγαπημένοι μου φίλοι και φίλες μου!!!
Λόγω σοβαρής βλάβης του λάπτοπ μου
 και όχι λόγω διακοπών ....
(ακόμη αυτό μου έλειπε ..... )
το σπιτικό μου
θα μείνει κλειστόν  για λίγες μέρες...
ελπίζω η βλάβη να αποκατασταθεί
λίαν συντόμως και να είμαι και πάλι κοντά σας....
Δεν ξέρω για εσάς , εμένα θα μου λείψετε πολύ...
Έως τότε σας εύχομαι να είστε καλά και να περνάτε
όμορφα!!!!!!
Σας ευχαριστώ!!!!
Σας στέλνω τα φιλιά μου και την αγάπη μου!!!!!


Παρασκευή 6 Αυγούστου 2010

ΤΑΞΙΔΕΨΕ ΜΕ-ΤΑΣΟΥΛΑ ΜΑΜΑΛΑΚΗ

     Ταξιδέψτε μαζί μου........ για μένα.....

  χαλαρά όμορφα........



                          Σας εύχομαι μέσα απο την ψυχή μου να έχετε
                          ένα όμορφο Σαβ/κο σαν αυτές τις εικόνες...
                          Φιλί γλυκό σ'όλο το διαδυκτιακό μου παρεάκι...
                             δηλ. σ΄ όλους εσάς που με τιμάτε με την
                                παρουσία σας!!!!
                            






Τρίτη 3 Αυγούστου 2010

ΕΝΑΣ ΚΟΜΠΟΣ Η ΧΑΡΑ ΜΟΥ






΄Ασε με πάλι να σου πώ
για χρόνια περασμένα
για τα τραγούδια που αγαπώ
τα παραπονεμένα.....

΄Ενας κόμπος η χαρά μου
κι όμως αν θα ρθείς
στάλα στάλα θα στη δώσω
για να δροσιστείς..

Γλυκές θύμισες και νοσταλγίες...





























Είδα τη νύχτα στο σκοτάδι κείνο το χρώμα του χρυσού
αχνό μα πια καλά γνωρίζω το πρόσωπο του φεγγαριού
δεν είναι πια όπως πρώτα ολόγιομο και φωτεινό




















Δε μου χαμογελάει άλλο δε μου μιλά πια για νερά
Κείνα τα γάργαρα που πέφτει και κολυμπάει στα βαθιά
Δεν μου  μιλά άλλο γι'αγάπη ερήμωσαν οι αμμουδιές

θύμισες μοναχικά τώρα σιωπούνε στις αγκαλιές των κοχυλιών
Ετσι όπως χάθηκες φεγγάρι οι νύχτες γίναν σκοτεινές...

Κύματα ήρεμα κοιμούνται στης θάλασσας την σιγαλιά
Όσο τα βότσαλα υπάρχουν θα σ' αγαπώ αληθινά
Και σύ φεγγάρι μου  ήρθες πάλι έτσι χλωμό και σιωπηλό
Να μου θυμίσεις να ξεχάσω αυτόν που τόσο νοσταλγώ







Σας το αφιερώνω μ'όλη  μου την ψυχή...
Ερχεται σαν αργός χαιρετισμός πέρα απο τον ορίζοντα.

Σάββατο 31 Ιουλίου 2010

Μαϊστράλι μου!!!


ακριβέ μου θαλασσοπόρε
Έρχεσαι σαν μαϊστράλι όπως συνηθίζεις κι ακουμπάς στο προσκεφάλι μου
το μικρό πορφυρό κοχύλι της θύμισης.
Απομακρύνεσαι με αλαφρά βήματα.
Η ανάσα σου μοσχοβολά θυμάρι και μαστίχα.....ανακατεμένη με γαλάζια
αλμύρα.
Στέκω εκεί στης υπομονής το μάρμαρο. Οπως είναι λαξεμένη η ψυχή σου,
ο λογισμός σου κι ο λόγος σου.
Καμιά αχτίδα απο το φώς των γραμμάτων μου δεν μπορεί να εισχωρίσει στο
άδυτο του λαβύρινθου.
Σταυρώνω τα χέρια στο στήθος.
Μετράω τις στάλες της βροχής μέχρι να έρθεις.
Εχω στην ψυχή μου την ρότα που μου χάραξες κι έτσι προσμένω την χαραυγή.

δική σου
η γαλάζια πεταλούδα των στοχασμών σου....
Αφήνομαι κι' εγώ σαν το σκαρί
πάνω στα αφρισμένα κύματα,
 στη θάλασσα αυτά με πάνε
όποτε αυτά θέλουν στα βράχια με χτυπάνε...


Δευτέρα 26 Ιουλίου 2010

Στην αγαπημένη μου φίλη Βούλα που είναι πια στα ουράνια...



 Για σένα Βούλα  μου που σήμερα γιορτάζεις στην
αυλή του ουράνιου παραδείσου...

Βούλα μου αγαπημένη μου φιλένάδα!!!
Δεν ξέρω αν είδες χθές ....
Είμασταν ολοι εκεί , έκλεισες ένα χρόνο παρά κάτι μέρες
ψυχή μου που έφυγες  απο κοντά μας ...
΄Ηταν όλοι εκεί...
 Και όσοι δεν μπορέσανε,ήταν με το νού και την καρδιά τους
εκεί....
΄Ησουν και εσύ γλυκειά μου εκεί..
Θαρρώ πως κάπου πήρε το μάτι μου το χαμόγελο σου ,
μούκλεισες το μάτι τσαχπίνικα...
Είπες θαρρώ, πως δεν πήγες ταξίδι μακρυνό, μα πήγες το ταξίδι
της ψυχής και του νου πούχες ονειρευτεί κάποτε...
Ξέρουμε Βούλα μου ολοι πως θα λείψεις καιρό γλυκειά μου...
μα θα είσαι πάντα κοντά  , γύρω μας , στα όνειρά μας ,
στίς καρδιές μας .











Να είσαι καλά εκεί στα ουράνια φίλη μου αγαπημένη ...
Εκεί που πήγες καρδούλα μου δεν έχει σκοτάδι ,ούτε  πόνο..
Μπορείς να ταξιδεύεις πια όπου θέλεις...
Να γελάς όσο θέλεις..
Να αγναντεύεις  το πέλαγος ...
Να κολυμπάς ατέλιωτες ώρες στη θάλασσα που τόσο σου άρεσε...
Θα μιλάς μαζί της μαζεύοντας κοχύλια όπως κάναμε και μαζί
θυμάσαι;
Να μαζεύεις τα πετράδια του παραδείσου και να φτιάχνεις
ψιφηδωτούς πίνακες που τόσο περίτεχνα ξέρεις να κάνεις..
Κάνε οτι θέλεις...
Μόνο που θα τα κάνεις όλα  μακρυά μας 
(ή κοντά μας κι' ας μη σε βλέπουμε...;)
μα θα χαϊδεύεις τις καρδιές μας.
Ενα δάκρυ αποθέτω ταπεινά,



ενα  ροδοπέταλο, ένα φιλί της φιλίας απόσταγμα,
και παραγγέλνω σου,
να παραγγείλεις σ΄όσους μου λείπουνε,
να σε προσέχουν στα περιβόλια του θεού...
















Μακάρι όλοι να είχαν έναν άνθρωπο σαν εσένα,
Μακάρι να μπορούσαν να καταλάβουν οτι δεν έγινες
άγγελος απο τη μέρα που έφυγες, γιατί είσουν πάντα!!!!!
Θέλω να ξέρεις οτι θα σε θυμάμαι πάντα..


Η  τελευταία μας  φωτογραφία
Μου λείπεις πάρα πολύ!!!!!





Παρασκευή 23 Ιουλίου 2010

Τα κλειδιά της Ευτυχίας

Η ευτυχία είναι στιγμές...
που βρίσκονται σε μικρές καθημερινές
απολαύσεις....
                                     Ευτυχία





είναι να μπορούμε να νιώθουμε και να είμαστε ευτυχισμένοι
ανά πάσα στιγμή.
Στην πραγματικότητα, ευτυχία είναι η αίσθηση της βαθιάς
ικανοποίησης απο μικρά και φαινομενικά ασήμαντα πράγματα,
τα οποία, ωστόσο, για τον καθένα απο εμάς μπορεί να έχουν
ξεχωριστή σημασία  και αξία.
Αλλά και με άλλα λόγια, ευτυχία είναι:

Ν' αγναντεύεις την πλατιά γαλάζια θάλασσα...
Ευτυχία είναι το άκουσμα των αηδονιών τις χαραυγές
στα ρέματα.
Ευτυχία είναι να βλέπεις τα λευκά συννεφάκια
που αργοβαδίζουν στον ουρανό.
Ενα ξαπόσταμα, η μια γαστρονομική απόλαυση
κάτω απο τα βαθύσκια δέντρα του καλοκαιριού.
Οι γλυκές αναμνήσεις τ'αγνού κι'αθώου
παιδικού μας βίου.
Βασική προϋπόθεση βέβαια της ευτυχίας είναι:
η κατάχτηση κιεξασφάλιση των υλικών
και πνευματικών αγαθών.
'Ετσι μπορούμε ν'  αντλούμε αγάπη και στοργή,
αίσθηση και γνώση στο κάθε τι στη ζωή
και να γινόμαστες δέκτες και πομποί όλων
των αρετών.
'Ετσι νιώθουμε ευτυχείς κλείνοντας όλο τον κόσμο
στο νού και την καρδιά μας.

Τα κλειδιά της ευτυχίας που ανοίγουν την
πόρτα της καρδιάς, είναι απλά και
πρέπει να τα κρατούμε γερά στα χέρια μας
όλοι οι άνθρωποι.
"Την ευτυχία δεν μπορεί  κανείς να την αγοράσει,
αν δεν την έχει μέσα του"
λέει ο Κ.Βάρναλης, στα  "Αισθητικά και Κριτικά"  του.
Άλλωστε ας μην ξεχνάμε εκείνο το αμίμητο:
Αν οι σοφοί και οι ποιητές κυβερνούσανε τον
κόσμο,η ανθρωπότητα θα ζούσε με ειρήνη,
αδερφοσύνη και παντοτινή ευτυχία.

                          

Σάββατο 17 Ιουλίου 2010

MARIA FARANTOURI-MARINA-ΜΑΡΙΝΑ

Αφιερωμένο εξαιρετικά απο μένα για μένα......
Δώρο για την γιορτή μου!!!!
 

Χρόνια μας Πολλά σε όσες γιορτάζουμε σήμερα!!!!
Περάστε να σας τρατάρω  .....

Παρασκευή 16 Ιουλίου 2010

Μια θάλασσα η ψυχή μου....

Ελευθερία ευχαριστώ για την φωτό....






Μια θάλασσα η ψυχή μας.....
Απίστευτο κομμάτι που οταν τα ακούω ανατριχιάζω...
"Την θάλασσα ποιος θα μπορέσει να την εξαντλήσει;" αναρωτιόταν ο Γ.Σεφέρης.
Ανέκαθεν έδινε έναυσμα για καλλιτεχνική έκφραση...
Θάλασσα η αιώνια αγαπημένη όλων των καιρών και εποχών.
Ομορφες εικόνες που μας ταξιδεύουν .....η θάλασσα για μένα είναι η γαλήνη της ψυχής μου .... κι'ας μην είμαι απο νησί.
Ευχαριστώ όλους όσους την αισθάνονται και μπορούν να την νιώσουν...
Θάλασσα πλατιά ...σ'αγαπώ γιατί μου μοιάζεις......
Να περνάτε όμορφα  φίλοι μου
Την αγάπη μου σε όλους να έχετε ένα όμορφο και δροσερό Π.Σ.Κ.!!!!

Κυριακή 11 Ιουλίου 2010

Kapote

Καλημέρα και καλή μας εβδομάδα
 μα κυρίως θετική σκέψη... γιατί
αλλοιώς χανόμαστε......








Το τραγουδάκι αυτό της Ευσταθίας  μου τόστειλε μια
φίλη μου απο τα εφηβικά μου χρόνια η Εφη .
Την πήρα τηλ.
για να την ευχηθώ για την γιορτή της που ήταν χθές ,
 λόγο στον λόγο
γυρίσαμε και λίγο ποιό πίσω που ζούσαμε θαρρώ ποιό
ανέμελα και χαρούμενα...κι'ας υπήρχαν και τότε τα προβλήματα
της καθημερινότητας μας...
 μα τα αντιμετωπίζαμε με την δύναμη
της θέλησης, με την δύναμη της αγάπης....
Κλείσαμε το τηλ. και σκέψεις σαν αυτές πέρασαν απο το φτωχό μου
μυαλουδάκι που  σας τις εκμυστηρεύομαι γιατί δεν τις βρήκα κακές...
 Νομίζω  λοιπόν, πως το να είματε θετικοί σημαίνει να ανησυχούμε λιγότερο
και να απολαμβάνουμε περισσότερο.
Να επιλέγουμε να δούμε την θετική πλευρά των πραγμάτων,
αντι να πιέζουμε το μυαλό μας  με κατήφεια και ακεφιά.....
Να επιλέγουμε να είμαστε ευτυχισμένοι αντί για δυστυχισμένοι.
Το ποιό σημαντικό είναι να αισθανόμαστε μέσα μας καλά!!
Ολοι μας μάθαμε να περπατάμε αφου πρώτα σκοντάψαμε χιλιάδες φορές...
Νιώθουμε συχνά να μας καταβάλλουν αρνητικές σκέψεις ,αισθανόμαστε
ακόμα πως κάποιες φορές οι δυνάμεις μας δεν είναι αρκετές κι'οτι η ζωή
μας ξεπερνάει...
Μα όμως με την θετική σκέψη, η αυτοπεποιήθηση μας  θαρρώ θα είναι ακλόνητη
και όλα θα μοιάζουν ευκολότερα.
Κάπου είχα διαβάσει  μα δεν θυμάμαι που... συγχωρέστε με... το παρακάτω και μ'αυτό θα κλείσω...

Στην ζωή θα πρέπει να είσαι διατιθεμένος να διακινδυνεύσεις την αποτυχία
πολλές φορές μέχρι να γίνεις άξιος για οτιδήποτε!!!
Σκέψου θετικά μπορείς!!!
Τα φιλιά μου και την θετική μου ενέργεια σε όλους εσας διαδυκτιακά μου
φιλαράκια!!!!!!!