Μια μυγδαλιά και δίπλα της Εσύ.....Μα πότε ανθίσατε ;Στέκομαι στο παράθυρο και σας κοιτώ και κλαίω....Τόση χαρά δεν την μπορούν τα μάτια.....Δός μου ,Θεέ μου, όλες τις στέρνες τ'ουρανούΝα στίς γιομίσω.(Νικηφόρος Βρεττάκος)Αφιερωμένο στην Άνοιξη που έρχεται.....!!!
|  |
Μπλογκοπαρεάκι μου καλό μας μήνα!!! | |
|
Ο κήπος της ψυχής, ανθίζει οταν έχουμε αγάπη μέσα μας,
για όλα τα μικρά απλά, αυτά τα αυτονόητα,
που
δεν είναι δεδομένα.....
Θέλει καθημερινή φροντίδα και αυτιά κλειστά
στις σειρήνες του ψεύτικου.
Η ζωή είναι όπως το τριαντάφυλλα τ'απρίλη, κάθε πέταλο
κι'ένα όνειρο.....κάθε αγκάθι και μια πληγή....,
ζήσε απλά....δώσε πολλά και αγάπα τρελλά!!!
Ψυχικό εγερτήριο αισθήσεων και συναισθημάτων μου
προκαλεί,
κάθε ερχομός της άνοιξης μπλοκοπαρεάκι μου
αγαπημένο.
Θέλω να το εκφράσω εδώ..., μαζί σας...
να σας ευχαριστήσω για άλλη μια φορά,
για την αγάπη
που μου δείχνετε με την παρουσία σας ,
παρ'ολο που δεν απαντώ
και δεν περνώ απο τα μπλογκ σας, το τελευταίο διάστημα.
Μα ξέρω πως
νιώθετε τους λόγους....
και αυτό είναι που με συγκινεί ακόμη
ποιό πολύ......
Ξέρετε πώς είμαι κοντά σας, με την καρδιά μου, με την ψυχή μου.
Μαριλλίς μου αγαπημένη!!
Εσύ το ένιωσες , μου τόπες.....
δεν σε ρωτώ πως με γνώρισες ,
το ένιωσα απόψε......και είμαι εδώ ...μ'έφερε το κάλεσμα σου,
το κάλεσμα σας.....
Ήρθα....
με μια μεγάλη αγκαλιά λουλούδια για εσάς
γλυκά μου φιλαράκια!!!!